Collaboration /Consciousness/Oneness

cropped-531857_391415660942599_1430042421_n1.jpgEenheid, een ander woord is Bewustzijn, en dat  is niet in definities te vatten, en vanuit wetenschap is bewustzijn en samenwerking meer een soort regenboog. Een spectrum met verschillende op elkaar volgende nivo,s en elk met hun specifieke mogelijkheden en eigenschappen. Hoe maak je hiermee contact? We hanteren hiervoor allerei theorieen en methoden. In onze Laboratoria en Syntony Café zijn we door dialogen onderzoeken aan het doen hierin. Welke nieuwe methoden we kunnen aanreiken om de samenwerking te verhogen en te verbeteren?

De structuur hierin en de vorm die aangeeft in welk nivo we functioneren is de kern van alles want daarin liggen de mogelijkheden en de beperkingen die we onszelf opleggen.

Niet iedereen ziet dit en zeker niet iedereen kan dit zo op zichzelf reflecteren. Daarom hebben we facilitators nodig en instructors die de nieuwe communicatie kunnen en durven activeren en catalyseren.

Hoe hoger de ontwikkeling hoe meer keuzemogelijkheden op vlak van inhoud.

Om op dit hoge nivo te kunnen samenwerken is het nodig dat we eerste zeker weten dat de groep de inhoud van de vorm kan scheiden. Niet iedereen is rijp voor trans communicatie, verlichting, je moet eerst je vorige stappen goed Helen en integreren. We weten niet als we gaan samenwerken of iemand al zover is in zelfkennis en op intra persoonlijke gebied onderzoek doet. De samenwerking met anderen is nodig om te leren en te delen! Anders terugval en kom je niet in de eenwording. Wat voor iemand dus het beste of nodig is wordt bepaald door zijn bewustzijnsniveau en de mate waarin dat al is ingevuld. Verlichtingstechnieken zijn wetenschappelijk bewezen en volwaardige paradigm,s. We kennen er al een aantal zoals mindfulness en meditatietechnieken, bio feedback en communiatietools, frames, richtlijnen en tot nu toe heeft onze samenleving daar niet voldoende aan. Nog steeds hebben mensen hartklachten, onrust en verdriet ipv harmonie te kiezen en dat ook te voelen in al hun acties. De openheid mist nog steeds in relaties en dat is precies wat we stimuleren en activeren voor meer harmonie en samenwerking.

Wij introduceren daarom het nieuwe materiaal van het nieuwe paradigma, de Syntony Ladder en de Compass.

In een Syntony Café, een Lab worden mensen bij elkaar gebracht die allemaal hun visie delen en ervaringen hoe ze in die eenheid zijn gekomen en wat er onderweg is gebeurt en wat precies de samenwerking steeds tegenhoudt of stopt, beperkt. Het doel is hogere creativiteit en meer vertrouwen dus meer energie verdeling in het lichaam en de geest van degene die samenwerken en met elkaar leren en delen wat ze meemaken en ervaren in dit leven zelf.

Het is onmogelijk te stellen wat bewustzijn is dus een universeel en unaniem inzicht aanvoelen en invoelen wat bestaat in de natuur en de essentie is van het bewustzijn, daarin ligt de uitdaging nu in de nieuwe materialen. Dat is het nieuwe paradigma.

Toewijding en devotie is een van de meest onbegrepen dingen op dit pad als we naar eenheid gaan striven  en dat als hoogste prioriteit kiezen in ons leven. Devotie heeft niks te maken met emoties, devotie is een mentale houding. Het overstijgt het nivo van rationele ontwikkeling en heeft deze als fundament.

Devotie is het resultaat, het culminatiepunt van gezonde rationele ontwikkeling.

Het is het inzicht in datgene waaraan we ons toewijden en in die zin volgt het op de rationele ontwikkeling. Het is het inzicht in dat waar heel het leven over gaat!

Devotie is eerst een mentale instelling.

Het betekent: dat alles en heel het leven bewustzijnsontplooiiing is, liefde en vreugde als doel heeft, en als je dit niet voor ogen houdt dan is dit een uitdrukkingsvorm van denken, voelen en handelen, irrationeel!

Deze mentale instelling is onze grote uitdaging in de samenleving. Zonder devotie kun je dingen niet in het juiste perspectief zien, niet aanvoelen of begrijpen. Het geeft emotionele ondersteuning en inspiratie om tijdens moeilijk momenten vol te houden.

Elke gedachte, emotie, pijn en vreugde is zelfkennis en zelfervaring.

A journey started because of coherence , socio- cultural environment and the biophysical environment, and the sensed presence of those who have come before us - the pioneers of the Systems Movement as well as our own personal ancestors, and those who will come after us, A basic feeling of being connectd- first and foremost to ourself, then to the flow and interchange of ideas and energies with our peers and colleagues, and to the living environment in which we find ourself here and now.
A journey started because of coherence , socio- cultural environment and the biophysical environment, and the sensed presence of those who have come before us – the pioneers of the Systems Movement as well as our own personal ancestors, and those who will come after us, A basic feeling of being connectd- first and foremost to ourself, then to the flow and interchange of ideas and energies with our peers and colleagues, and to the living environment in which we find ourself here and now.

Wat haal je eruit?  uit al je ervaringen?

Dat is waarom we de compass en de ladder nodig hebben. De nieuwe communicatie !

72803_194591430721220_1247581240_n

Als je op de lange duur niet iedereen kunt uitleggen wat je hebt gedaan heeft wat je deed geen waarde ~ Erwin Schrodinger

We hebben allemaal wensen en behoeften en dit verhindert effectief functioneren en dit kan ook tot ziektes leiden, waarop verdringing of bewustzijnsverlies plaatsgrijpt.

Schaduw is al onze ego,s, de potenties waarmee het contact verloren zijn en we vergeten zijn.

Voorwaarden voor integratie zijn:

aandacht en concentratie ontwikkelen

leren differentieren en unifieren dat betekent valse gehelen samenvoegen

gewaarzijn ontplooien

verscherpen van lichaamsgevoel

samen met de verankering van de ervaring van continuiteit van het emotionele leven

emoties leren adequaat te verbaliseren en ze integreren als een deel van het continue functioneren

het richten van gewaarzijn

veranderen van confuentie in contact en spanning en anxieteit in opwinding

ontplooien van denkhygiene en het positiveren van denktrend en inhoud wat impliceert: de vorming en structurering van toepasselijke, ecologische en verantwoorde , effectieve en efficiente formele denkschemata.

De afweermechanisme die onze ontplooiing in de weg staan: projectie, retroflectie, introjectie en deflectie en meelopen ~

Projectie,

Projectie:

De aspecten van onszelf die we in de schaduw gezet hebben, voelen we niet meer aan als zijnde van onszelf, maar als gevolg van een projectie schijnen die nu te bestaan in de omgeving.

We maken ons zo minder dan we zijn en de omgeving meer dan hij is. Als we die projectie geprojecteerd hebben dan keert het zich tegen ons. Je voelt je dan opgejaagd, en zo kunnen we positieve en negatieve emoties en ideeën projecteren.

Romantische liefde, idolaterie, de implicatie hiervan is dat dingen die ons in anderen het meeste storen, of die we het meeste bewonderen, de onbekende aspecten zijn van onszelf.

Heftige ontkenning of bewondering, is de aanwijzing voor de aanwezigheid van projectie.

Als je wilt weten hoe iemand is, luister dan naar wat hij over anderen te vertellen heeft.

Alle emoties zijn intra psychisch en intra persoonlijk, niet inter psychisch of interpersoonlijk.

Dit is wat er gebeurt in de samenleving en wat we veel zien in relaties en in samenwerking. Iemand die zijn of haar eigen gevoelens niet kan accepteren en acties, omdat het zo niet hoort…. Maakt de eigen gevoelens en acties onverteerbaar. De oplossing is dan dit aan de ander toe te schrijven en terwijl de introjectie capituleert, t.a.v. zijn gevoel van identiteit, geeft de projectie zijn identiteit in stukjes bij beetjes weg. Heridentificatie is dus logischerwijs de hoeksteen van deze conversatie om in dit proces zelfkennis te zien en te herkennen, meer jezelf te zijn.

Introjectie: is het materiaal , alle manieren van voelen, denken, ageren, evalueren etc. Welke je hebt opgenomen in je gedragssysteem zonder adequate assimilatie, waardoor het geen geïntegreerd deel uitmaakt van ons organisme.  Om introjecties te elimineren, moeten we eerst tot het bewustzijn komen dat dat materiaal ons helemaal niet toebehoort. Dit in tegenstelling tot retroflecties. Na bewustwording moeten we dus eerst komen tot een kritische selectie en herevaluatie, om tot een gezonde assimilatie te komen.

Terug naar de projecties: er zijn voorbeelden van positieve emoties: axieteit, ervaren van externe druk, dus het is niks anders dan geblokkeerde en geprojecteerde opwinding en interesse. De uitweg is dan van zelf in actie te treden, in plaats van een voorwerp van actie te zijn.

Projectie van eigen behoeften en drijfkracht is een vorm die de meest voorkomt en aanhoudende vorm is, diegene die dit erkent, zal zelden het gevoel hebben van onder te staan, maar zal gewoon optreden en tot actie overgaan.

Projectie van negatieve emoties, het is een moreel imperatief dat kwaad nodig is voor het goede. Zonder de negatieve aspecten zouden we onze positieve niet herkennen. Het ontkennen van deze ambivalentie of dualiteit in het leven en de natuur is uiteindelijk destructief en verklaart het vernietigende van elke vorm van fanatisme.

Positieve kwaliteiten projecteren is: de ander is krachtig, sterk en wijs etc….

Projectie van negatieve kwaliteiten: snobisme, en te makkelijk een identificatie tussen negativiteit en onwenselijkheid, met alle problematische gevolgen van dien.

De schaduw is dus het tegenovergestelde van wat we als persona denken te zijn. Projectie is het tegenovergestelde van wat we als persona denken te zijn. Projectie is makkelijk te identificeren door het verschil te kalibreren tussen dat wat ons informeert en dat wat ons affecteert.

Wanneer we door iets geaffecteerd worden, is er projectie in het spel.

De verschillende stappen in dit heridentificatieproces zijn:

De verantwoordelijkheid terug nemen en het geaffecteerd zien als iets wat we ons aandoen in plaats van de schuld bij de ander te leggen of in de omgeving, alsof die ons iets zou aandoen. We moeten uit dat slachtoffer bewustzijn stappen.

De tweede stap is het omkeren van projectie, en dan zinvol tegenover anderen doen ( meta mirror)

Kiezen voor de Syntony Lifestyle, de compass en de ladder, je levensbetekenis en je diepste roeping volgen, leren luisteren met elke cel in je lichaam en bezig zijn met wat betekenis geeft in je leven en wat je eigen talent is, van nature en daarop richten. Je intuitie volgen en je compassie voelen voor alles en iedereen om je  heen. Dat is de eerste stap in het framewerk van Syntony Conversation.

De derde stap is het leren in contact te komen met het symptoom, in plaats van proberen er van af te komen. Deze contactname kan mogelijk gemaakt worden door het symptoom bewust te versterken. Het bewust aanhouden van een symptoom bevrijdt ons  ervan, we moeten als het ware proberen niet van het probleem ( symptoom) af te raken met de bedoeling ervan  af te raken.

RETROFLECTIE,

Dat is scherp terugkeren tegen.

In plaats van de omgeving wordt het zelf het doel van de actie. Dit leidt tot opsplitsing van onszelf in twee aspecten : de dader en de aangedane, slachtoffer. Retroflectie is het gevolg van het aangeleerde terughouden van strafbare responsen. De energie wordt opgesplitst in een deel dat streeft naar expressie en een deel dat diezelfde expressie blokkeert. Wat begon als conflict tussen organisme en omgeving wordt een innerlijk conflict. Belangrijk is eerst en vooral uit te maken of er al dan niet rationele gronden zijn voor dergelijk gedrag.

Chronische retroflectie is pathologisch en wordt indien we het “vergeten” repressie.

Omdat retroflectie meestal te maken heeft met agressieve impulsen zijn de belangrijkste componenten angst en schuld.

Deze twee worden hoe dan ook misbruikt, wanneer ze niet adequaat in het bewustzijn kunnen functioneren.

Dus ook hier weer: eerst en vooral introspectie en bewustwording, dan acceptatie om integratie mogelijk te maken door te werken aan het herrichten van de emotionele energie door uitproberen.

Uitproberen is wat we doen in de Syntony Conversations, bewustworden van acceptatie en vergeving van gebeurtenissen en ervaringen en angst en schuld leren loslaten hiermee. Door groepsprocessen waarin je in 12 weken leert samen te leren door diepe ervaringen te delen en er alleen maar positieve feedback is op alles wat je deelt, krijg je die kans om die ervaring op te doen, om die emotionele energie te leren voelen en hoe ze zichzelf verandert, door uit te proberen, dat is het experimenteren zelf. Daarom zo essentieel om in die leergroepen te zitten. Actief te participeren.

Retroflectie heeft te maken met dat wat we van een ander wilden en niet kregen en ook hier dan weer onszelf in de plaats van de ander stellen. Het kan hier gaan om liefde, medelijden, straf of wat dan ook.

Introjectie, het is het materiaal wat bestaat uit manier van voelen, denken, ageren, evalueren etc…

Wat je in jouw gedragssysteem hebt opgenomen in manieren van voelen, denken, ageren en evalueren dat moet deel uitmaken van je organisme. Om deze te elimineren moet je tot het bewustzijn komen dat dat materiaal ons helemaal niet toebehoort, je eigen identiteit dus voelen, je eigen manier van denken en je eigen gevoelens herkennen en ruimte geven. Na bewustwording hiervan moet je dus eerst komen tot een kritische selectie en herevaluatie om tot een gezonde assimilatie te komen.

Deflectie, het is een manoeuvre waarbij het directe contact met de andere persoon weggewerkt wordt. De directe intensiteit van het actuele wordt zo weggenomen. Door omslachtigheid en overdreven woordgebruik, te lachen terwijl we spreken, niet direct aankijken, abstract te zijn, en geen authenticiteit. Bewustwording en acceptatie vormen hier de basis voor de integratie na herevaluatie.

Geen houding weten aan te nemen is ook een duidelijk afweermechanisme.

Meelopen, dit gebruiken we wanneer we het verwarrende van nieuwe of andere ervaringen willen verminderen, of uit de weg gaan. Het is een oppervlakkig akkoord, een overeenkomst om het elkaar niet moeilijk te maken. Een erg zwakke basis voor een relatie.

Het resultaat van meelopen is wrok en schuldgevoelens.

Een stille aanwezige getuige zijn en een hoger nivo van integratie en “daarzijn “demonstreren en fungeren als filosoof is hoe ik mijzelf ter beschikking stel in de dialogen die ik diepgaand voer met mijn vrienden en ook met studenten of managers, het maakt niet uit wie.

Er ontstaat zo een Socratisch dialoog waarvan de specifieke inhoud minder belangrijk is dat het feit dat op vlak van vorm de zelf reflectie, de introspectie, en het daar bij horende specifieke zelfgevoel geëngageerd wordt.

Er is genoeg kracht nodig om los te komen van de rollen en op te komen voor eigen principes en eigen denken en je eigen weg durven gaan, als je overweldigd raakt door doodsangst en depressie alleen al bij het idee van het volgen van die eigen weg, dan is er een kernprobleem op identiteitsnivo en belangrijk is hier om te zien dat filosofische problemen een integraal deel uitmaken van de ontwikkeling van een rijp ego.

Filosofische vorming en zelfs opvoeding maken een integraal deel uit van deze dialogen diepgaand.  Een goede probleemstate en smart outcome is de essentie van een aanpak in deze dialogen.

Als een zelfstructuur sterk genoeg is kan ze regresseren, dissociëren, vervreemden van aspecten van zichzelf. Verdringing is hier het psychopathologische sleutelmechnanisme.

De biosfeer ontkennen is hier de definitie van regressie. Technieken die helpen om verdrongen aspecten – impulsen en emoties- terug in het bewustzijn te brengen en te re-integreren met het centrale zelf zijn hier op zijn plaats. Met nlp werken we met time-line en in combinatie met gestalt en psychoanalyse kun je deze emoties en impulsen terug leren zien in je bewustzijn en deze terugbrengen. Je hebt hiervoor wel een sterke ego ontwikkeling nodig want er moet wel draagkracht zijn om naartoe terug te keren.

We zien op de leeftijd van 11-15 jaar hoe we met een volwassen en wereldcentrisch en rijp ego ( nivo van de formal reflexive mind) de formeel reflectieve mind, het formeel operationeel denken, leren denken over ons denken en leren denken over de wereld. Concreet operationeel bewustzijn opereert in de concrete wereld, formeel operationeel bewustzijn opereert met de gedachten zelf, er ontstaat denken over het denken. Het is de eerste structuur die zelf, reflectief en introspectief is. Het eerste nivo dat echt in staat is tot hypothetisch deductief en proposioneel denken en redeneren ( als “a’ dan “b”). Dit geeft de mogelijkheid tot het innemen van meer pluralistische en meer universele standpunten. Dit denken is niet gebonden door sensorische objecten maar opereert op relaties, (wat geen dingen zijn maar abstracties) tussen de dingen en beheerst het intellectueel leren en begrijpen. Het leert leren. Het eerste leren door simulatie ( as- if frame) door dromen als het zich voorstellen van toekomstige of ideale situaties. Dit nivo schiet wortel tussen ons 11e– 15e jaar.

Samengevat kunnen we vaststellen dat het jonge mentaal egoisch zelf op cognitief nivo gekenmerkt wordt door syntaxisch lidmaatschap, secondair proces en het logisch conceptueel denken en functioneren, interne dialoog met concreet en formeel operationeel denken. Dit ego heeft  een gedifferentieerd emotioneel leven gebaseerd op interactie met anderen, daarom het begrip “dialogue-emotions”.  Gevoelens zoals schuld, trots, liefde, haat en het ontstaan van wilskracht, zelfcontrole, tijdsgebonden doelstellingen en wensen, en de behoefte aan zelfwaardering.

Het zelf wordt historisch met een lineaire tijdsoriëntatie met uitgebreid verleden en toekomst. Het is een syntactische ego met een zelfconcept, en egostates of personae, subpersoonlijkheden.

Het fout lopen van dit proces geeft aanleiding tot identiteitsproblemen, durf je je eigen weg te gaan, heb je genoeg kracht ontwikkeld, je ego wordt een interne reflectieve spiegel, alles wat fout kan gaan is er om de reflectieve structuur te leren zien. Denken in toekomst en in mogelijke successen en volledig steunen op je eigen denken en je geweten.

Als er problemen zijn in de communicatie in de boodschap die uitgezonden wordt en zeker bij verborgen agenda,s en dubbele boodschappen, rolverwarring en dubbelzinnige transacties, dan is het aan de groep of de facilitator om die kluwen te helpen ontwarren. Het werken met delen en de regels en cognitieve schema,s zien die iemands gevoelens en acties bepalen geeft inzicht om het model van de wereld te zien. Bij verdringingen op lichamelijk seksuele impulsen in relatie tot verlies van grenzen zien we obsessieve en compulsieve syndromen, in de lage zelf structuren ( autistisch en symbiotisch, narcistisch) is het zelf monadisch van aard, m.a.w. het heeft alleen met zichzelf te doen, en de daaraan gekoppelde problemen delen in dit monadisch aspect. Het heeft te maken met differentiatie tussen zelf en de ander. Grensproblemen. Vanaf 2,3 jarige leeftijd ontstaat het rep mind, drie spelers ten tonele, het zelf , de vrouw, de moeder , de man de vader. Dit zorgt voor weer nieuwe conflicten.

Superego ( verdringing) Versus ego ( angst, obsessie) en superego versus ego ( schuld, depressie) Ik wil alleen het beste voor jou, impliceert “verlaat mij niet”… verdoken boodschappen zijn een sleutelstructuur en in extreme gevallen kan dit leiden tot interne gespletenheid en intern dissociatie van het zelf. Angst voor gezichtsverlies, rolverlies, overtreden of verbreken van de regels etc, regels en rollen. De problemen die we hier dus zien in gedrag zijn de double binds. Communicaties waarin de boodschap en de meta boodschap elkaar tegenspreken. Contradictorisch zijn. Een vervormd zelfbeeld onstaat zo want het biosociale en de filosofische band zijn twee verschillende fases in het zelfde proces. De fysieke behoeften en impulsen zijn hier het probleem, de uitdagen hoe hiermee om te leren gaan. De behoefte erbij te horen.

Als we deze essentie gaan zien in onze dialogen en ruimte geven aan de scripts, rollen en noodzakelijke bewustwording en integratie leren we aspecten van onszelf beter kennen. Door leren en combineren van verschillende personae in een geïntegreerd zelfconcept bouwen we ons gezonde ego op. Dan kunnen we in een transpersoonlijke ontwikkeling gaan starten. De trans communities zijn de vooruitlopers, de koplopers uit de Labs, deze trainingen en experimenten zijn nu bezig wereldwijd.

De innovators zijn actief omdat er maar weinig mensen met een gaaf ego uit hun ontwikkeling komen, en meestal wordt het bewuste veld gedomineerd door 1 of een combinatie van enkele personae, terwijl de anderen schaduw in het onbewuste verdwijnen.

Het ontdekken wat en wie er nog meer in je zelf zit en dat vrij maken is wat ons meer creatief maakt en ons meer zelfvertrouwen geeft, en om dat te leren voelen en ontdekken is het nodig samen te komen en samen te leren en samen te zijn.

Dat is wat wij doen met onze Labs wereldwijd en hoe we onze materialen nu aanbieden aan de grote Universiteiten om de nieuwe communicatie richting te geven zodat ze een gezonde vorm en basis is voor iedereen die van uit zelfgevoel en leiderschap op natuurlijke basis wil leven en betekenis wil geven aan zijn of haar visie en talenten.

Evolutionary Leadership is een avontuur en het geeft diepe betekenis aan alles wat je doet, denkt en voelt.

Sarah ~ IN Syntony

Met dank aan de bijdrage van Suzanne Verhaegen, uit Brasschaat, voor het delen van haar ervaringen en reflecties in haar werk met ouderen en college,s in de de verzorging.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s